<title_newspaper="Sztandar Młodych">
<title_article="Historyczne zwycięstwo narodu francuskiego">
<author_1="Z">
<author_2=" Mikołajczak">
<language="pl">
<style="press">
<year="1954">
<month="9">
<date="1954-09-01">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Odrzucenie przez francuskie Zgromadzenie Narodowe układu o EWO spotkało się z gorącym przyjęciem przez wszystkich pokój miłujących ludzi na świecie. Do tego sukcesu sił pokoju przyczynił się naród francuski i walczący przeciw odbudowie neohitlerowskiego Wehrmachtu mieszkańcy Londynu, Berlina i Hamburga, Rzymu, Brukseli czy Amsterdamu. Zwycięstwo ludu francuskiego jest zwycięstwem wszystkich narodów miłujących pokój — w tym i narodu polskiego, który podobnie jak naród francuski jest zainteresowany w niedopuszczeniu do powstania nowego ogniska agresji w Europie — wskrzeszenia niemieckiego militaryzmu. Odwieczna przyjaźń obu naszych narodów — francuskiego i polskiego — powoduje, że sukces ludu Francji jest przez nas podwójnie głęboko odczuwany. Z trybuny Zgromadzenia Narodowego, podczas debaty nad układem o EWO, nieraz padały słowa o potrzebie podjęcia rozmów ze Związkiem Radzieckim. Mówił o tym i Herriot — „Należy szukać pokojowego rozwiązania spornych problemów w Europie i przygotować nie europejską wspólnotę obronną, lecz inną Europę, zwartą i opartą na zbliżeniu z Niemcami, jak również z Rosją" — i Moch — „Czy możemy zdecydować się w chwili, kiedy rosną nadzieje na pokój na takie środki jak remilitaryzacja Niemiec, co oznaczałoby przekreślenie tendencji pokojowvch?... Chcemy budować pokój nie drogą gróźb, lecz wytrwałych wysiłków na rzecz pojednania". Pokojowa polityka Związku Radzieckiego przyczynia się do wzrostu przekonania, że nie zamknięte bloki wojskowe kilku państw europejskich, a pokojowe współdziałanie wszystkich państw europejskich może stać się gwarancją pokoju i bezpieczeństwa w Europie i na całym świecie. Wskazuje na to i wystąpienie przywódcy zachodnio-niemieckiej SPD — Ollenhauera, który po otrzymaniu wiadomości o odrzuceniu przez Francję układu o EWO, powiedział: „Polityka zagraniczna Adenauera i jego rządu oparta na armii europejskiej załamała się. W tym stanie rzeczy należy zwołać konferencję czterech mocarstw, by omówić sprawy bezpieczeństwa w Europie i zjednoczenia Niemiec".
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</author_2>
</title_article>
</title_newspaper>
 
